O Nas – Nasza Filozofia
Prowadzimy treningi, których celem jest nauka praktycznych technik i koncepcji związanych z samoobroną. Staramy się robić to w przemyślany, logiczny i bezpieczny sposób. Taki w którym osoba trenująca wie co i po co trenuje. Unikamy sytuacji w których trenujący dostaje odpowiedź od instruktora typu: trenuj a zrozumiesz (za parę lat), lub trenowania bezmyślnych technik, bo taka jest tradycja.
Skupiamy się na elementach dających realne poczucie zrozumienia i wyczucia prostych technik, bo na nich buduje się rzeczy trudniejsze i efektywne.
Przykładem tutaj może być zbyt długie powtarzanie technik ręcznych w stabilnych pozycjach karate lub ciągłego trenowania na workach bokserskich bez partnera. Samoobrona jest dynamiczna, wymaga szybkich zejść, wyczucia bezpiecznego dystansu i technik działających na przeciwniku. To z czym się spotkałem w różnych szkołach i systemach walki to brak realizmu i dynamiki ataku. Zazwyczaj były to techniki na powoli wyprowadzonym uderzeniu (żeby instruktor zdążył pokazać technikę) i druga rzecz to zły dystans (żeby uderzenie kontrujące instruktora po bloku dotarło do celu). Mm.....ok, ale raczej to nie zadziała przy dynamice ataku (szybkość, zmianie dystansu, kombinacji uderzeń i kopnięć).
Nie jest to też tak, że można bezpośrednio przenieść techniki sportowe do samoobrony i odwrotnie, techniki z samoobrony do świata sportu. To dwa różne światy funkcjonujące w tym samym worku sztuk walk.
Świat sportu to reguły sportowe: czas na walkę, czas na odpoczynek, sędzia oraz zbiór technik dozwolonych i niedozwolonych. Tutaj na treningu budujesz technikę, kondycję pod te zasady.
Świat ulicy to brak reguł, nie wiesz co, gdzie, kiedy i dlaczego. Techniki tutaj muszą być efektywne niż wymierzone w zdobycie punktu przyznawanego przez sędziów.
Trening składa się z trzech głównych filarów
Każdy z nich wypracowuje bazę techniczną i mentalną
1. Baza sportowa
Są to typowe techniki sportowe uczące pracy na nogach, uderzeń na głowę i kopnięć. Poznając specyfikę ataku uczymy od razu obrony i skutecznego kontrataku. Całość trenowana w parach i z sprzętem sportowym powoduje wyrobienie precyzji ataku, rotacji bioder, spięcie ciała podczas ataku lub obrony, pracy na luźnych nogach, pracy na dystansie, timingu.
2. Baza samoobrony
Techniki głównie związane z sytuacją co zrobić jak już Nas Ktoś złapał, trzyma i atakuje. Uczymy się jak działa ludzkie ciało, co zrobić, aby osłabić przeciwnika, odwrócić jego uwagę czy też zaburzyć jego stabilizację. Praca z oporującym przeciwnikiem wymusza zaangażowanie całego ciała w obszarach szybkich uderzeń – szokerów, czy też dynamicznego przemieszczania się względem atakującego – wchodzenie w strefę martwa przeciwnika.
3. Detale i Kata
Związana z nauką detali technicznych i koncepcjami technik zawartych w kata. Są to tak zwane formy Kata wraz z Bunkai z klasycznej szkoły karate – Shiro Washi Ryu Kempo. Zawierają one w swoim asortymencie techniki uderzeń na układ nerwowy człowieka - Atemi, techniki dźwigni na układ kostny i ścięgna – Tuite. Co ciekawe i niespotykane w innych systemach karate, Kata na wyższym poziomie posiadają wersje zaawansowane. W skrócie do podstawowej „kwadratowej” wersji kata dochodzą dodatkowe techniki pomiędzy ruchami, powoduje to wzmocnienie technik jak i jej płynność, czyli finalnie efektywność.